×

Ustawodawca określa precyzyjnie składniki opłat za ciepło i sposób ich naliczania.

Na mocy przepisów Taryfa dla ciepła przedsiębiorstwa ciepłowniczego zawiera:

  1. ceny za zamówioną moc cieplną – wyrażone w złotych za MW;
  2. ceny ciepła – wyrażone w złotych za GJ;
  3. stawki opłat stałych za usługi przesyłowe – wyrażone w złotych za MW zamówionej mocy cieplnej;
  4. stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe – wyrażone w złotych za GJ;
  5. ceny nośnika ciepła – wody dostarczonej do napełniania i uzupełniania jej ubytków w instalacjach odbiorczych lub niezwróconych skroplin – wyrażone odpowiednio w złotych za metr sześcienny lub za tonę.

„Rodzaje opłat pobieranych od Odbiorców ciepła oraz podstawy i sposób ich obliczania powinny być określone w umowie sprzedaży ciepła (…) a wysokość tych opłat, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, oblicza się w następujący sposób:

  1. miesięczna rata opłaty za zamówioną moc cieplną, pobierana w każdym miesiącu, stanowi iloczyn zamówionej mocy cieplnej oraz 1/12 ceny za zamówioną moc cieplną dla danej grupy taryfowej lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną dla danej grupy taryfowej;
  2. opłata za ciepło, pobierana za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór ciepła, stanowi iloczyn ilości dostarczonego ciepła, ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego na przyłączu do węzła cieplnego lub do zewnętrznych instalacji odbiorczych albo w innych miejscach rozgraniczenia eksploatacji urządzeń i instalacji, oraz ceny ciepła dla danej grupy taryfowej lub stawki opłaty za ciepło dla danej grupy taryfowej;
  3. opłata za nośnik ciepła, pobierana za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór nośnika ciepła, stanowi iloczyn ilości nośnika ciepła dostarczonego do napełniania i uzupełnienia ubytków wody w instalacjach odbiorczych, ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w węźle cieplnym, oraz ceny nośnika ciepła dla danej grupy taryfowej;
  4. miesięczna rata opłaty stałej za usługi przesyłowe, pobierana w każdym miesiącu, stanowi iloczyn zamówionej mocy cieplnej oraz 1/12 stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe dla danej grupy taryfowej;
  5. opłata zmienna za usługi przesyłowe, pobierana za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór ciepła, stanowi iloczyn ilości dostarczonego ciepła, ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego na przyłączu do węzła cieplnego lub do zewnętrznych instalacji odbiorczych albo w innych miejscach rozgraniczenia eksploatacji urządzeń i instalacji, oraz stawki opłaty zmiennej za usługi przesyłowe dla danej grupy taryfowej”.

Jak widać z powyższego, wysokość faktur za ciepło wystawianych dla Odbiorców – m.in. Spółdzielnie Mieszkaniowe i Wspólnoty Mieszkaniowe, w poszczególnych miesiącach będzie zróżnicowana, w zależności od ilości pobranego ciepła. Odbiorcy natomiast, na podstawie prognozowanych rocznych kosztów związanych z ogrzewaniem budynku, w oparciu o zasady ustalone w wewnętrznych regulaminach, określają sposób rozliczeń z mieszkańcami.

Veolia Energia Łódź zapewnia dostawy ciepła systemowego przez cały rok.

Rozpoczęcie i przerwanie dostarczania ciepła dla odbiorców zasilanych z miejskiej sieci ciepłowniczej może nastąpić w ciągu 36 godzin od złożenia pisemnego wniosku, który powinien zawierać numer nabywcy/umowy oraz dane kontaktowe. Zgłoszenia od odbiorców przyjmowane są w systemie 24-godzinnym (w ciągu całej doby), przy czym czas rozpoczęcia czynności załączenia liczony jest od godziny 7.00 dnia roboczego po złożeniu wniosku.

Wnioski należy przesyłać drogą e-mailową na adres Biura Obsługi Klienta: veolialodz-bok@veolia.com

Każde pierwsze uruchomienie i przerwanie dostarczania ciepła na cele grzewcze w sezonie grzewczym dla obiektów już podłączonych, następuje na poniższych zasadach:

a. gdy obiekt jest wyposażony w urządzenia automatycznej regulacji i jest podłączony do systemu zdalnego sterowania (Odbiorca ustala ze Sprzedawcą temperaturę graniczną włączenia/ wyłączenia dostawy ciepła na cele grzewcze na sezon grzewczy i poza sezonem grzewczym) – automatycznie lub na wniosek Odbiorcy – w ciągu 24 godzin od złożenia wniosku przez Odbiorcę, przy czym w przypadku, gdy wniosek Odbiorcy złożony został po godzinie 15.00 w dniu poprzedzającym dzień wolny od pracy u Sprzedawcy, rozpoczęcie i przerwanie dostarczania ciepła na cele grzewcze powinno nastąpić najpóźniej w pierwszym dniu roboczym;

b. w innych przypadkach niż określone w pkt a. powyżej – 36 godzin od złożenia wniosku przez Odbiorcę, przy czym w przypadku, gdy wniosek Odbiorcy złożony został po godzinie 15.00 w dniu poprzedzającym dzień wolny od pracy u Sprzedawcy, czas rozpoczęcia czynności załączenia liczony jest od godziny 7.00 dnia roboczego po złożeniu wniosku.

Wydłużenie terminu może nastąpić w przypadku powstania przeszkód niezależnych od Sprzedawcy. Warunkiem dotrzymania w/w terminu jest zapewnienie przez odbiorców niezwłocznego dostępu do pomieszczeń węzła oraz właściwe przygotowanie instalacji wewnętrznych wszystkich uruchamianych węzłów. Sprzedawca wykonuje na zlecenie odbiorcy czynności związane z uruchomieniem i przerwaniem dostarczania ciepła do wskazanych przez odbiorcę obiektów.

Czynności włączania i wyłączania wykonywane są nieodpłatnie – w przypadku, gdy jest to pierwsze zlecenie odbiorcy na:

  1. rozpoczęcie dostarczania ciepła do wskazanego obiektu po przyłączeniu tego obiektu do sieci ciepłowniczej,
  2. rozpoczęcie dostarczania ciepła w danym roku w celu ogrzewania wskazanego obiektu,
  3. przerwanie dostarczania ciepła w celu ogrzewania wskazanego obiektu po rozpoczęciu dostarczania ciepła.

Czynności włączania i wyłączania wykonywane są odpłatnie za każde dodatkowe zlecenie odbiorcy dotyczące przerwania lub rozpoczęcia dostarczania ciepła do wskazanych obiektów zgodnie z „Cennikiem usług okołociepłowniczych i opłat dodatkowych Veolia Energia Łódź S.A.” , zamieszczonym na stronie internetowej: https://energiadlalodzi.pl/taryfa-i-cenniki/

Okres rozliczeniowy wskazany jest na odwrocie faktury VAT – bądź w załączniku do faktury (jeżeli faktura obejmuje kilka odbiorów – odrębnie dla poszczególnych odbiorów).

Dane kontaktowe osoby upoważnionej do wystawienia faktury sprzedaży ciepła znajdują się nad kodem kreskowym na fakturze.

Numer Nabywcy/Płatnika znajduje się na górze po lewej stronie faktury VAT.

Numer konta podany w piśmie oraz w stopce na papierze firmowym Spółki tj. 05 1940 1210 0103 0810 0010 0000, to ogólny nr konta Veolia Energia Łódź S.A., natomiast numer wskazany w formularzu przelewu to indywidualny numer, przypisany do danego kontrahenta / klienta. Oba numery kont są prawidłowe do dokonywania płatności.

Jesteśmy pierwszym partnerem Centrum Nauki i Techniki EC1 i to właśnie w tej części, która dokładnie dot. produkcji energii. Na dodatek wszystko to dzieje się w murach historycznej, zrewitalizowanej elektrociepłowni EC1. Ścieżka „Przetwarzanie energii” jest unikatem na europejską skalę i prezentuje krok po kroku proces wytwarzania energii w klasycznej elektrowni.

Otwarte w styczniu tego roku CNiT mieści się w zachodniej części dawnej zabytkowej elektrociepłowni EC1 i obejmuje ponad 8 tys. m. kw. powierzchni wystawienniczej zaaranżowanej m.in. w dawnej maszynowni, pompowni, kotłowni i rozdzielni, gdzie oryginalne wyposażenie połączono z ponad 150 interaktywnymi i multimedialnymi instalacjami.

 

 

Mamy nie lada gratkę dla ornitologów i miłośników ptaków ze szczególnym uwzględnieniem sokoła wędrownego. Na platformie komina w elektrociepłowni EC3 Veolii Energii Łódź jest gniazdo lęgowe dla tych ptaków. Zamontowało je Stowarzyszenie na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół” Za pośrednictwem kamer, można podglądać na żywo, co też ciekawego dzieje się w gnieździe. Może już w tym sezonie para sokołów, która wybierze budkę na kominie na swoją rezydencję, doczeka się potomstwa. Obraz z kamer dostępny TUTAJ

***

Sokół wędrowny na początku XX wieku był gatunkiem rozpowszechnionym w całym kraju, aczkolwiek niezbyt licznym. Najliczniej występował na Warmii i Mazurach. Przedwojenne polskie piśmiennictwo na temat jego występowania jest jednak ubogie, również po II wojnie światowej dane na temat tego gatunku są bardzo skąpe. Około 1950 roku nastąpił katastrofalny spadek liczebności populacji. Ostatnie znane gniazda sokoła wędrownego na terenie Polski stwierdzono w 1964 roku w województwach krakowskim, koszalińskim i wrocławskim. Późniejsze obserwacje sokołów wędrownych są sporadyczne, przy czym większość ma niepewny status. W latach 1970 – 1989 ponad dwudziestokrotnie stwierdzono występowanie sokoła. W tym też czasie odnotowano jednokrotne gniazdowanie – w 1980 roku na świerku w Tatrach oraz pojedyncze porzucenie gniazda w 1970 w województwie zielonogórskim. Kilka obserwacji ma status prawdopodobnego gniazdowania, nie potwierdzono jednak wyprowadzenia młodych. Pierwsze próby hodowli sokoła wędrownego podjęli polscy sokolnicy już pod koniec lat siedemdziesiątych, a pierwsze wyniki uzyskano w połowie lat osiemdziesiątych. Gdy na początku lat siedemdziesiątych odradzało się polskie sokolnictwo, sokół wędrowny praktycznie już nie występował na terenie kraju, dlatego też wszystkie ptaki w polskich hodowlach pochodziły z podobnych – zachodnioeuropejskich. Wszystkie ptaki reprezentują nominatywny podgatunek sokoła wędrownego, a ich przodkowie pochodzą z populacji niemieckiej, szkockiej i skandynawskiej. 

Reintrodukcje rozpoczęto w roku 1990 i prowadzono je przede wszystkim na terenach leśnych, część w górach (Pieniny) i w miastach (Warszawa, Kraków). Obecnie w pracach koordynowanych przez Radę Programu Restytucji Sokoła Wędrownego Falco peregrinus peregrinus w Polsce, w akcjach reintrodukcji uczestniczy pięć ośrodków hodowli oraz szereg innych instytucji pod nadzorem Ministerstwa Środowiska.

prowadzi prace w ramach rewitalizacji

obszarowej śródmieścia

jest po raz kolejny partnerem

Międzynarodowego Festiwalu Fotografii

1 22 23 24 25 26 49