Jakie obowiązki i uprawnienia ma Odbiorca ciepła podczas przeprowadzania kontroli przez przedsiębiorstwa energetyczne?

Przepisy prawne regulują zasady przeprowadzania przez przedsiębiorstwa energetyczne kontroli legalności pobierania paliw lub energii (m.in. ciepła), kontroli  układów pomiarowo-rozliczeniowych, dotrzymywania zawartych umów oraz prawidłowości rozliczeń.

Przez  układ pomiarowy  rozumie się liczniki ciepła albo inne przyrządy pomiarowe lub rozliczeniowo – pomiarowe wraz z układami połączeń między nimi, służące do pomiaru i rozliczeń zużycia ciepła.

Celem przeprowadzanej u odbiorcy kontroli jest:

1. sprawdzenie prawidłowości eksploatacji i działania układów pomiarowych oraz rozliczeń zużycia ciepła, a w przypadku stwierdzonych nieprawidłowości – wyjaśnienie przyczyn ich powstania;
2. ustalenie, czy miało miejsce pobieranie ciepła bez zawarcia umowy albo z częściowym lub całkowitym pominięciem układu pomiarowego;
3. sprawdzenie dotrzymania warunków zawartej umowy, w szczególności zgodności sposobu wykorzystania ciepła z warunkami określonymi w umowie.

Przedsiębiorstwo energetyczne może przeprowadzić kontrolę:

1. z własnej inicjatywy,
2. na wniosek Odbiorcy.

Kontrolę na wniosek Odbiorcy przedsiębiorstwo energetyczne  przeprowadza w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z przepisami kontrola musi być przeprowadzana przez upoważnionych przedstawicieli przedsiębiorstwa energetycznego, w zespole liczącym co najmniej dwie osoby, na podstawie imiennego upoważnienia wydanego przez przedsiębiorstwo energetyczne oraz legitymacji służbowych.
Kontrolę przeprowadza się w dniach i godzinach pracy, obowiązujących u Odbiorcy, w sposób nie zakłócający pracy. Kontrola w lokalu mieszkalnym może być przeprowadzona w godzinach od 7.00 do 20.00, z wyłączeniem dni wolnych od pracy.

W ramach kontroli Odbiorca jest zobowiązany do:

1. zapewnienia dostępu do urządzeń technicznych oraz wglądu do dokumentów i materiałów mających związek z przeprowadzaną kontrolą;
2. udzielania kontrolującym wszelkich wyjaśnień.

Kontrolujący mają prawo :

1. wstępu na teren nieruchomości lub do pomieszczeń, gdzie jest przeprowadzana kontrola, o ile przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej;
2. przeprowadzać, w ramach kontroli, niezbędne przeglądy urządzeń będących własnością przedsiębiorstwa energetycznego, wykonywać prace związane z ich eksploatacją lub naprawą oraz przeprowadzać ich badania i pomiary;
3. zbierać i zabezpieczać dowody dotyczące nielegalnego pobierania ciepła,
   a także naruszania przez Odbiorcę warunków używania układu pomiarowo-rozliczeniowego oraz warunków umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.

Z przeprowadzonej kontroli  kontrolujący sporządzają  protokół, w którym zamieszczają dokonane w trakcie kontroli ustalenia. Odbiorca otrzymuje jeden egzemplarz protokołu kontroli, drugi egzemplarz zachowują kontrolujący.

Odbiorcy lub osobie przez niego upoważnionej przysługuje prawo zgłoszenia na piśmie, przed podpisaniem protokołu kontroli, w terminie 7 dni od otrzymania protokołu, umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w protokole. Odbiorca może również odmówić podpisania protokołu kontroli, składając w terminie 7 dni roboczych od jego otrzymania pisemne wyjaśnienie przyczyn tej odmowy.

W przypadku stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli nieprawidłowości, właściwy organ przedsiębiorstwa energetycznego, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli, zawiadamia na piśmie odbiorcę  lub osobę przez niego upoważnioną o terminie
i sposobie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Gdzie znajduje się miejsce rozgraniczenia własności sieci przedsiębiorstwa ciepłowniczego i instalacji podmiotu przyłączanego do sieci cieplnej?

Granicą odpowiedzialności przedsiębiorstwa ciepłowniczego lub odbiorcy za urządzenia i instalacje cieplne, jest miejsce określone w warunkach przyłączenia oraz umowie o przyłączenie do sieci ciepłowniczej.

Ustalenie miejsca rozgraniczenia własności ma podstawowe znaczenie dla określenia odpowiedzialności za prawidłowe funkcjonowanie sieci czy przyłącza. Przy czym przez „przyłącze” rozumie się odcinek sieci ciepłowniczej doprowadzający ciepło wyłącznie do jednego węzła cieplnego albo odcinek zewnętrznych instalacji odbiorcy za grupowym węzłem cieplnym lub źródłem ciepła, łączący instalacje z instalacjami odbiorcy w obiektach.

W przypadku gdy do sieci ciepłowniczej mają być przyłączone węzły cieplne zasilające obiekty odbiorców ciepła,  warunki przyłączenia węzłów cieplnych powinny określać miejsce rozgraniczenia własności oraz miejsce rozgraniczenia eksploatacji instalacji lub urządzeń, znajdujących się w pomieszczeniu węzła cieplnego, między przedsiębiorstwem ciepłowniczym a odbiorcą.

W przypadku gdy do zewnętrznej instalacji odbiorczej za węzłem grupowym, należącej do przedsiębiorstwa ciepłowniczego, ma być przyłączona instalacja w obiekcie odbiorcy, warunki przyłączenia instalacji odbiorczej powinny określać miejsce rozgraniczenia własności oraz miejsce rozgraniczenia eksploatacji instalacji odbiorczej między przedsiębiorstwem ciepłowniczym a odbiorcą.

Kto decyduje o włączeniu/wyłączeniu dostaw ciepła do obiektu?

Decyzję o rozpoczęciu lub przerwaniu dostarczania ciepła do obiektu (-ów) podejmują Odbiorcy mający podpisane z Veolią Energią Łódź S.A. umowy sprzedaży ciepła. Zwracają się oni w tej sprawie z pisemnym wnioskiem do odpowiedniego Rejonu Eksploatacyjnego Spółki, przesłanym drogą e-mailową na adres:

rejon1.lodz@veolia.com

rejon2.lodz@veolia.com

W przypadku odbiorców zbiorowych (domów wielolokalowych), możliwe jest podejmowanie decyzji przez osoby lub jednostki upoważnione do reprezentowania tych Odbiorców, np. we Wspólnocie Mieszkaniowej przez Administratora/Zarządcę nieruchomości.

Jaka jest różnica między licznikiem ciepła a podzielnikiem kosztów kupionego ciepła?

Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą a odbiorcą ciepła prowadzone są na podstawie wskazań układu pomiarowego, licznika ciepła, tj.  przyrządu pomiarowego  przeznaczonego do pomiaru zużycia ciepła, podlegającego kontroli metrologicznej organów administracji miar
w zakresie: legalizacji, uwierzytelnienia, zatwierdzania typu. Ciepłomierz mierzy strumień objętości nośnika ciepła oraz temperaturę nośnika ciepła. Zmierzone wartości fizyczne są przeliczane na wartości zużycia ciepła w odpowiednich jednostkach (GJ).

Jedną z metod podziału kosztów zakupionego ciepła na poszczególnych użytkowników lokali w budynkach wielolokalowych jest metoda z zastosowaniem podzielników kosztów ogrzewania. Podzielniki kosztów ciepła nie są urządzeniami pomiarowymi, nie podlegają wiec legalizacji. Ich wskazania nie pokazują ilości jednostek ciepła odebranego przez grzejnik, na którym zostały zainstalowane.  Pozwalają jednak obliczyć udział poszczególnych grzejników w ogólnej ilości ciepła dostarczanego do całego budynku.

Co to jest węzeł cieplny?

Węzeł cieplny to połączone ze sobą urządzenia lub instalacje służące do zmiany rodzaju lub parametrów nośnika ciepła dostarczanego z przyłącza oraz regulacji ilości ciepła dostarczanego do instalacji odbiorczych.

1. Podział ze względu na liczbę ogrzewanych budynków:

• węzły indywidualne
• węzły grupowe (obsługujące więcej niż jeden obiekt)

2. Podział ze względu na liczbę przyłączonych instalacji:

• węzły jednofunkcyjne
• wielofunkcyjne

3. Podział ze względu na rodzaj pełnionych funkcji:

• węzły centralnego ogrzewania
• węzły centralnej ciepłej wody użytkowej
• węzły ciepła technologicznego

4. Podział ze względu na liczbę stref przygotowania ciepłej wody użytkowej:

• węzły jednostopniowe
• węzły dwustopniowe

5. Podział ze względu na rodzaj nośnika energii zasilającego węzeł:

• węzły zasilane wodą gorącą
• węzły zasilane parą nisko- lub wysokoprężną

Każdy budynek ma swoje specyficzne zapotrzebowanie na ciepło, każde przedsiębiorstwo ciepłownicze ma swoje  techniczne wymagania przyłączeniowe, a każdy mieszkaniec ma indywidualne nawyki w zakresie ogrzewania. Kryteria te mają wpływ na wybór węzła cieplnego do rozdziału ciepła w budynkach.

Ile kosztuje 1 metr sześcienny (m3) ciepłej wody użytkowej?

Veolia Energia Łódź S.A. sprzedaje ciepło w GJ na cele centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej (cwu), a Spółdzielnia Mieszkaniowa lub Wspólnota Mieszkaniowa rozlicza się z lokatorami za m³ wody. Zagadnienie indywidualnego rozliczenia kosztów ciepła ze Spółdzielnią Mieszkaniową nie jest zagadnieniem dotyczącym rozliczeń pomiędzy odbiorcą a przedsiębiorstwem energetycznym. Wysokość jednostkowego kosztu podgrzania 1 m³ wody uzależniona jest od wielu czynników takich jak intensywność korzystania z ciepłej wody, stan techniczny instalacji ciepłej wody użytkowej (cwu), rozległość tej instalacji czy odległość ją dzieląca od węzła cieplnego, w którym następuje jej faktyczne podgrzanie.

Mimo, że dostawca ciepła stosuje jednakowe ceny i stawki opłat dla wszystkich odbiorców zaliczonych do tej samej grupy taryfowej, jednostkowa cena podgrzania 1m3 wody może się znacząco różnić w poszczególnych obiektach, z uwagi na czynniki wymienione powyżej.

Jak rozliczane są koszty ciepła we Wspólnocie Mieszkaniowej?

Zgodnie z ustawą Prawo energetyczne odbiorcą ciepła jest każdy, kto otrzymuje lub pobiera ciepło na podstawie umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym. W przypadku domów wielolokalowych, umowę sprzedaży ciepła zawiera właściciel budynku lub zarządzający budynkiem, który jest zobowiązany rozliczyć koszty ciepła dostarczonego do budynku(-ów). Zagadnienie indywidualnego rozliczenia kosztów ciepła ze Wspólnotą Mieszkaniową nie jest zagadnieniem dotyczącym rozliczeń pomiędzy odbiorcą a przedsiębiorstwem energetycznym.

Wspólnota rozwiązuje problem podziału kosztów ciepła na poszczególne lokale mieszkalne i użytkowe wewnętrznymi przepisami. Prawo energetyczne daje dużą swobodę w doborze metody przypisania udziału poszczególnych lokali w ogólnych kosztach zakupu ciepła.

Wspólnota wprowadza wybraną metodę w formie wewnętrznego regulaminu rozliczeń ciepła przeznaczonego na ogrzewanie budynku i przygotowanie ciepłej wody użytkowej dostarczanej centralnie poprzez instalację w budynku, zwanego dalej „regulaminem rozliczeń”. We wspólnotach mieszkaniowych regulaminy te ustalane są zgodnie z procedurami przyjętymi we wspólnocie dla zarządu nieruchomością wspólną, o której mowa w ustawie  o własności lokali.

W przypadku wątpliwości co do sposobu i wysokości wnoszonych opłat za dostarczone ciepło, możliwe jest wyjaśnienie tej sprawy z Administratorem/Zarządzającym bądź organami Wspólnoty.

Jak rozliczane są koszty ciepła w Spółdzielni Mieszkaniowej?

Zgodnie z ustawą Prawo energetyczne odbiorcą ciepła jest każdy, kto otrzymuje lub pobiera ciepło na podstawie umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym. W przypadku Spółdzielni Mieszkaniowych, umowę sprzedaży ciepła zawiera Spółdzielnia, która jest zobowiązana rozliczyć koszty ciepła dostarczonego do budynku(-ów). Zagadnienie indywidualnego rozliczenia kosztów ciepła ze Spółdzielnią Mieszkaniową nie jest zagadnieniem dotyczącym rozliczeń pomiędzy odbiorcą a przedsiębiorstwem energetycznym.

Spółdzielnia rozwiązuje problem podziału kosztów ciepła na poszczególne lokale mieszkalne i użytkowe wewnętrznymi przepisami. Prawo energetyczne daje dużą swobodę w doborze metody przypisania udziału poszczególnych lokali w ogólnych kosztach zakupu ciepła. Spółdzielnia wprowadza wybraną metodę w formie wewnętrznego regulaminu rozliczeń ciepła przeznaczonego na ogrzewanie budynku i przygotowanie ciepłej wody użytkowej dostarczanej centralnie poprzez instalację w budynku, zwanego dalej „regulaminem rozliczeń”. W Spółdzielniach Mieszkaniowych regulaminy te ustalane są przez odpowiednie władze Spółdzielni, zgodnie z procedurami określonymi w statucie.

W przypadku wątpliwości co do sposobu i wysokości wnoszonych opłat za dostarczone ciepło, możliwe jest wyjaśnienie tej sprawy z organami Spółdzielni.

Kto jest Odbiorcą ciepła?

Zgodnie z ustawą Prawo energetyczne odbiorcą ciepła jest każdy, kto otrzymuje lub pobiera ciepło na podstawie umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym. Przez odbiorcę końcowego rozumie się odbiorcę dokonującego zakupu energii na własny użytek. Przez odbiorcę ciepła w gospodarstwie domowym rozumie się odbiorcę końcowego dokonującego zakupu ciepła wyłącznie w celu jego zużycia w gospodarstwie domowym. W przypadku  odbiorcy ciepła w budynku wielolokalowym, umowę sprzedaży ciepła zawiera z przedsiębiorstwem ciepłowniczym właściciel budynku, który jest zobowiązany rozliczyć koszty ciepła dostarczonego do budynku(-ów). Administratorzy/Zarządcy budynków rozwiązują problemy podziału kosztów ciepła na poszczególne lokale wewnętrznymi przepisami.

Świąteczno-noworoczne życzenia